به گزارش نوای صنعت، ارسطو کیفیت (Qualitas) را در زمره‌ی جوهر اشیاء و تمایز‌بخشِ ماهیت وجودی آن‌ها می‌دانست؛ قرن‌ها بعد، این مفهوم از تالارهای فلسفه به قلب صنایع بنیادین هجرت کرد تا پاسخی باشد به یک پرسش بنیادی: چگونه می‌توان در میان عدم‌قطعیت‌های ماده و فرآیند، پایداری و معنا آفرید؟
در صنایع مادر کیفیت هرگز یک ایستگاه منفعل بازرسی در انتهای خط نبوده و نیست. کیفیت، یک «جهان‌بینی سازمانی» است. نخستین گام در تعالی صنعتی، گذار از نگاه سنتی «کیفیت به مثابه واحد پلیس خط» و بازتعریف آن در ذهنیت استراتژیک رهبران سازمان است. تا زمانی که کیفیت در محاسبات تصمیم‌سازان از جنس «هزینه‌ی سربار» یا «مانع سرعت تولید» تلقی شود، دستیابی به بلوغ صنعتی توهمی بیش نخواهد بود؛ اما هنگامی که کیفیت به عنوان پارادایم اصلی حاکمیت شرکتی درآید، راندمان و سودآوری پایدار خود‌به‌خود متولد می‌شوند. کیفیت؛ زبان مشترک در عرصه رقابت ملی و ژئوپلیتیک جهانی در جغرافیای امروزِ تجارت، کیفیت اصیل‌ترین مزیت رقابتی است. در بازار داخلی، ثبات کیفی ستون فقرات پایداری زنجیره‌ی تولید را شکل می‌دهد. اما رسالت بزرگ‌تر در مرزهای بین‌المللی رقم می‌خورد؛
جایی که ادبیات تجارت جهانی با هیچ ادعایی جز «انحراف معیار نزدیک به صفر» و شاخص‌های آماری قابلیت فرآیند اقناع نمی‌شود. برای حضور معنادار و تاب‌آور در بازارهای صادراتی، محصول ما باید شناسنامه‌ای خدشه‌ناپذیر ارائه دهد. کیفیت، پاسپورت تجاری ما در رقابت‌های بی‌رحم بین‌المللی است؛ تنها اهرمی که هیچ تحریم یا تکانه‌ی اقتصادی قادر به ابطال مزیت آن نیست. گذر از پاتولوژیِ آماری سنتی به سوی کنترل کیفیت نسل چهارم (Quality 4.0) دوران بسنده کردن به روش‌های سنتی بازرسی و کالبدشکافی نمونه‌ها پس از خروج از خط به سر آمده است.
نمونه‌گیری‌های تأخیری و نگاه به گذشته از طریق گزارشات، دیگر تاب‌آوری فرآیندهای نوین را تضمین نمی‌کند. ضرورت گریزناپذیر امروز ما، مهاجرت شجاعانه به سوی کنترل کیفیت نسل چهارم (Quality 4.0) است. در این پارادایم نوین، کیفیت با تلفیق اینترنت اشیاء صنعتی (IIoT)، آنالیزورهای آنلاین برخط، یادگیری ماشین و الگوریتم‌های پیش‌بین (Predictive Analytics) بازتعریف می‌شود. کیفیت نسل چهارم یعنی پیش‌بینی رفتار پیش از وقوع؛ یعنی تنظیم هوشمند بر مبنای جریان لحظه‌ای کلان‌داده‌ها؛ و یعنی گذار از کنترل واکنش‌گرا به بهینه‌سازی پیش‌دستانه. ما امروز بیش از ممیزی‌ها، نیازمند هوشمندی سایبر-فیزیکی بر بستر داده‌های شفاف و قابل اتکا هستیم.
۱۸ آبان، روز ملی کیفیت، بازخوانی این میثاق است: که به عدد، به علم، به دقت و به حقیقتِ فرآیند وفادار بمانیم. کیفیت، هنر ساختن کمال در مقیاس تُن است؛ جایی که میلی‌مترها و درصدها سرنوشت بهره‌وری ملی را رقم می‌زنند.
