به گزارش نوای صنعت، کارگران گزارش‌های ارائه شده در این نشست خبری حاکی از آن است که در تاریخ هفتم فروردین‌ماه، شش کوره از مجموعه فولادسازی و شش مدول از مجموعه احیای فولاد خوزستان دقیقاً هدف اصابت قرار گرفتند.
ابعاد فاجعه و معجزه‌ای به نام حفظ جان
در جریان این حمله، دو واحد احیا به طور کامل فرو ریخت و چهار واحد دیگر صدمات کلی دیدند. شدت انفجارها به حدی بود که قطعات چند تنی تجهیزات تا شعاع ۴۰۰ الی ۵۰۰ متری پرتاب شدند. با توجه به وجود حجم زیادی از گازهای به‌شدت سمی CO در واحد احیا و مواجهه با مذاب ۱۶۰۰ درجه در کوره‌های فولادسازی، عمق فاجعه بسیار بالا بود؛ با این وجود، حفظ جان تمامی کارگران و نیروهای حاضر در سایت، یک معجزه و لطف بزرگ الهی عنوان شد.
مدیریت بحران و رکوردی بی‌سابقه در بازسازی
با وجود ویرانی‌های گسترده که بازگشت مجموعه به تولید را غیرممکن جلوه می‌داد، ستاد بحران تنها یک روز پس از حادثه تشکیل شد. اولین اقدام استراتژیک، تهیه نقشه حرارتی خسارات برای اولویت‌بندی بازسازی بود که بر اساس آن، فاز نخست روی چهار کوره فولادسازی و دو واحد احیا متمرکز گردید. با تدوین سریع شرح کار عملیاتی و تشکیل ستادهای اجرایی مجزا برای هر واحد، اولین کوره فولادسازی تنها پس از ۳۵ روز وارد مدار شد. این روند با فواصل سه‌روزه برای واحدهای بعدی ادامه یافت، تا جایی که ظرفیت فولادسازی طی ۵۰ روز به ۶۷ درصد رسید و در کمتر از چهار ماه، ظرفیت کامل این بخش احیا شد.
احیای واحدهای تولید آهن اسفنجی در سایه تهدیدات
عملیات بازسازی در شرایطی پیش می‌رفت که سایه جنگ همچنان احساس می‌شد و خطر حملات مجدد گهگاه توقفاتی در روند کار ایجاد می‌کرد. با این حال، واحد پرظرفیت زمزم ۳ در کمتر از سه ماه به مدار تولید بازگشت. به دنبال آن، واحد زمزم ۲ در اوایل شهریور و زمزم ۱ در ۲۲ مهرماه راه‌اندازی شدند. در حال حاضر بیش از ۸۸ درصد از ظرفیت تولید آهن اسفنجی در مدار قرار دارد و ۱۲ درصد باقی‌مانده (مربوط به مدول ۳) در نیمه نخست آذرماه وارد مدار خواهد شد.
رمز موفقیت و چشم‌انداز آینده سازمان
محمد نیکوکار در تشریح دلایل این بازگشت سریع، به سه عامل کلیدی اشاره کرد: «تجربه بالای نیروی انسانی» که مانع از اتلاف وقت در فرآیند تصمیم‌گیری شد، «سرعت عمل بالا در تدارکات و خرید قطعات» و «بسیج یکپارچه تمامی ارکان سازمان و نیروهای تولیدی و تعمیراتی». فولاد خوزستان در حال حاضر، در صورت نبود محدودیت‌های انرژی، قابلیت تولید با ظرفیت کامل ۴ میلیون تن را داراست. همچنین مدیریت شرکت برای دو مدول آزاد باقی‌مانده که مازاد بر نیاز یک میلیون تنی فعلی هستند، در حال برنامه‌ریزی و طراحی مجدد است تا با بهینه‌سازی آن‌ها، منافع اقتصادی سازمان بیش از پیش تامین گردد.
