به گزارش نوای صنعت، محمد مهدی روانفر، عضو هیئتمدیره شرکت صنایع معدنی فولاد سنگان با اشاره به ظرفیتهای عظیم منطقه معدنی سنگان، مهمترین موانع توسعه صنایع معدنی بعنوان پیش نیاز کلیدی صنعت فولاد کشور را محدودیتهای زیرساختی، ضعف شبکه حملونقل، ناترازی انرژی و ضرورت اصلاح نظام حکمرانی زنجیره معدن و فولاد عنوان کرد و تأکید داشت تحقق تنها حدود ۵۰ درصد از برنامه تولید مجتمع سنگ آهن سنگان بعنوان تامین کننده خوراک سنگ آهن صنایع معدنی و کارخانجات فرآوری مستقر در منطقه معدنی سنگان، نشاندهنده وجود چالشهای ساختاری است که بدون رفع آنها، دستیابی به اهداف توسعهای صنعت فولاد امکانپذیر نخواهد بود
روانفر، درباره وضعیت این شرکت، چالشهای پیشروی صنایع معدنی و کارخانجات فرآوری منطقه سنگان و چشمانداز توسعه این بخش اظهار کرد: با وجود آسیبهایی که در مقاطعی به برخی زیرساختهای کشور و واحدهای بزرگ فولادی از جمله فولاد مبارکه وارد شد، فولاد سنگان با اتکا به مدیریت منسجم، برنامهریزی عملیاتی و هماهنگی مؤثر با گروه فولاد مبارکه توانست روند تولید خود را بدون وقفه ممکن ادامه دهد. وی افزود: فولاد سنگان یکی از حلقههای راهبردی زنجیره ارزش گروه فولاد مبارکه محسوب میشود و پایداری تولید در این مجموعه، ارتباط مستقیمی با استمرار فعالیت کل زنجیره دارد. اگر هماهنگی و همافزایی میان شرکت و گروه وجود نداشت، مدیریت شرایط دشوار و حفظ جریان تولید امکانپذیر نبود. توسعه سنگان بدون تکمیل زیرساختهای حملونقل ممکن نیست روانفر با اشاره به ظرفیتهای معدنی منطقه سنگان گفت: این منطقه از مهمترین قطبهای معدنی کشور است، اما موقعیت جغرافیایی آن موجب شده هزینه و زمان انتقال مواد اولیه و محصولات به مراکز مصرف مواد معدنی و مبادی صادراتی افزایش یابد. ازاینرو توسعه زیرساختهای حملونقل، بهویژه شبکه ریلی، صرفاً یک مطالبه صنعتی نیست، بلکه پیششرط توسعه پایدار منطقه و افزایش بهرهوری کل زنجیره معدن و فولاد به شمار میرود. وی ادامه داد: امروز بخش قابل توجهی از ظرفیت تولید منطقه معدنی و صنعتی سنگان به دلیل محدودیتهای لجستیکی بالفعل نشده است در حالیکه توان تولیدی در این منطقه قویا قابل ارتقاست.امکانات موجود حملونقل عمدتاً پاسخگوی تولید فعلی واحدهای مستقر در منطقه است، در حالی که با توسعه زیرساختهای ریلی و لجستیکی، ظرفیت تولید و جابهجایی مواد معدنی بهمراتب فراتر از وضعیت کنونی خواهد بود. عضو هیئتمدیره فولاد سنگان با اشاره به اقدامات انجامشده برای رفع برخی گلوگاههای حملونقل تصریح کرد: طی سالهای گذشته با همکاری فولاد سنگان، شرکت راهآهن و سایر نهادهای ذیربط، بخشی از محدودیتهای موجود برطرف شد، اما این اقدامات متناسب با سرعت توسعه صنعت نبوده است. به همین دلیل برای جلوگیری از اختلال در زنجیره تأمین، بخشی از حمل محصولات از طریق جاده انجام می شود وسرمایه گذاری فولاد سنگان در حمل و نقل جاده ای( ۵۰۰ دستگاه کامیون )راهکاری بود که اگرچه بخشی از محدودیت را برطرف میکند، اما جایگزین توسعه حملونقل ریلی نخواهد بود.
وی تأکید کرد: اجرای پروژههای بزرگ زیرساختی مستلزم سرمایهگذاریهای کلان است و بدون مشارکت مؤثر دولت، وزارت راه و شهرسازی و شرکت راهآهن، تکمیل شبکه حملونقل مورد نیاز منطقه امکانپذیر نخواهد بود. فولاد سنگان؛ حلقه راهبردی زنجیره تأمین فولاد مبارکه روانفر با اشاره به جایگاه فولاد سنگان در زنجیره فولاد کشور اظهار داشت: فولاد سنگان یکی از مهمترین سرمایهگذاریهای راهبردی فولاد مبارکه در بخش بالادستی زنجیره است و نقش تعیینکنندهای در تأمین پایدار مواد اولیه این گروه صنعتی ایفا میکند.
وی افزود: ساختار یکپارچه گروه فولاد مبارکه، که شرکتهای معدنی و صنعتی را در قالب یک زنجیره منسجم به یکدیگر متصل کرده است، موجب شده امنیت تأمین مواد اولیه افزایش یابد و در دورههای بحرانی، کمترین اختلال در روند تولید ایجاد شود. بر همین اساس، فولاد سنگان برخلاف بسیاری از تولیدکنندگان، دغدغهای در زمینه بازار فروش محصولات ندارد، زیرا تولید آن مستقیماً در زنجیره مصرف فولاد مبارکه مورد استفاده قرار میگیرد. اصلاح حکمرانی زنجیره معدن و فولاد یک ضرورت است عضو هیئتمدیره فولاد سنگان یکی از چالشهای اساسی صنعت معدن و فولاد را نحوه حکمرانی این زنجیره دانست و گفت: سرعت تحولات بازار و تغییرات عرضه و تقاضا بهمراتب بیشتر از سرعت اصلاح مقررات و سیاستهای تنظیمگری است و همین موضوع موجب ایجاد عدم تعادل در زنجیره تأمین میشود.
وی ادامه داد: مدل فعلی که در آن دولت بهطور مستقیم نقش تنظیمکننده روابط میان بخش معدن و مصرفکنندگان را برعهده دارد، متناسب با شرایط امروز صنعت از انعطاف لازم برخوردار نیست. تجربه کشورهای موفق نیز نشان میدهد هرچه ارتباط میان استخراجکنندگان و مصرفکنندگان نهایی مواد معدنی عمیقتر و عملیاتیتر باشد، پایداری زنجیره افزایش خواهد یافت. روانفر پیشنهاد کرد شرکتهای بزرگ مصرفکننده مواد معدنی در قالب کنسرسیومهای تخصصی در فرآیند اکتشاف، استخراج و مدیریت معدن سنگان مشارکت فعال داشته باشند تا ضمن افزایش امنیت تأمین، امکان مدیریت بهتر کیفیت، کمیت و زمانبندی عرضه مواد اولیه مورد نیاز فولاد سازان بیش از قبل فراهم شود.
وی افزود: تحقق تنها حدود ۵۰ درصد از برنامه تولید کمی و کیفی مجتمع بزرگ سنگ آهن سنگان طی سال گذشته، بهخوبی نشان داد که چالش اصلی منطقه محدودیتهای زیرساختی، ناترازی انرژی و ضرورت اصلاح نظام حکمرانی زنجیره معدن و صنایع معدنی است است. تا زمانی که این موانع برطرف نشود، دستیابی به اهداف برنامهریزیشده تولید کماکان با محدودیت جدی مواجه خواهد بود. ناترازی انرژی همچنان یکی از مهمترین موانع تولید است وی با اشاره به محدودیتهای انرژی اظهار کرد: قطعیها و محدودیتهای برق و گاز طی سالهای اخیر آثار قابل توجهی بر تولید واحدهای فولادی داشته است. تولید پایدار در این صنعت بدون دسترسی پایدار به انرژی امکانپذیر نیست و این موضوع باید همزمان با توسعه زیرساختهای حملونقل و اصلاح زنجیره تأمین در دستور کار سیاستگذاران قرار گیرد. روانفر ادامه داد: بخشی از ظرفیت تولید کشور صرفاً به دلیل ناترازی انرژی محقق نمیشود. اگر این مسئله را در کنار محدودیتهای لجستیکی قرار دهیم، فاصله میان ظرفیت اسمی و تولید واقعی افزایش یافته و تحقق اهداف کلان صنعت فولاد نیز کماکان با چالش روبهرو خواهد بود. توسعه بخش معدن، پیشنیاز تحقق اهداف صنعت فولاد عضو هیئتمدیره فولاد سنگان درباره برنامههای توسعهای صنعت فولاد گفت: طی سالهای گذشته سرمایهگذاریهای قابل توجهی در توسعه ظرفیت صنعت فولاد انجام شده ، اما همچنان میان ظرفیت هدفگذاریشده ۵۵ میلیون تنی و تولید واقعی کشور که در محدوده ۳۲ تا ۳۳ میلیون تن قرار دارد، فاصله قابل توجهی وجود دارد. وی دلیل اصلی این فاصله را تکمیل نشدن زنجیره بالادستی عنوان کرد و افزود: تحقق اهداف ملی صنعت پیشروان فولاد زمانی به میسر خواهد شد که همزمان باسرمایهگذاری کافی در حوزه معدن، اکتشاف، استخراج، توازن در ظرفیت میان واحدهای کنسانترهسازی، گندلهسازی و اسفنجی و زیرساختهای حملونقل و تأمین انرژی نیز انجام شود. بدون توسعه متوازن این حلقهها، ظرفیت اسمی صنعت هرگز به ظرفیت عملیاتی تبدیل نخواهد شد. روانفر با بیان اینکه توسعه معدن، موتور محرک کل اقتصاد صنعتی کشور است، تصریح کرد: هر میزان افزایش ظرفیت تولید فولاد، نیازمند رشد متناسب در بخش معدن و تأمین مواد اولیه است. به همین دلیل سرمایهگذاری در صنایع معدنی، انرژی و حملونقل، در واقع سرمایهگذاری برای توسعه کل اقتصاد کشور محسوب میشود. سرمایهگذاری در زنجیره معدن، سرمایهگذاری پایدار است وی سرمایهگذاریهای انجامشده در فولاد سنگان و فولاد مبارکه را نمونهای از سرمایهگذاریهای پایدار دانست و گفت: سرمایهگذاری در واحدهای کنسانتره و گندله زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که مستقیماً به زنجیره مصرف متصل باشد. چنین سرمایهگذاریهایی علاوه بر پایداری تولید، از منظر اقتصادی نیز بازدهی مطمئنتری دارند، زیرا بر پایه نیاز واقعی بازار و زنجیره ارزش انجام شدهاند. ظرفیتهای معدن ایران فراتر از وضعیت فعلی است روانفر در ادامه با اشاره به ظرفیتهای معدنی کشور اظهار داشت: ایران از نظر تنوع و ذخایر معدنی در شمار کشورهای برخوردار جهان قرار دارد، اما بخش مهمی از این ظرفیتها هنوز به مرحله اکتشاف یا بهرهبرداری اقتصادی نرسیده است. در صورت تسهیل دسترسی به فناوریهای نوین، جذب سرمایهگذاری و گسترش ارتباط با بازارهای بینالمللی، ظرفیت رشد صنعت معدن ایران بسیار فراتر از وضعیت فعلی خواهد بود. وی افزود: بهرهگیری از فناوریهای نوین اکتشاف و استخراج، علاوه بر افزایش تولید، موجب کاهش هزینهها، ارتقای بهرهوری و استفاده بهینهتر از ذخایر معدنی خواهد شد و در نهایت منافع آن به کل اقتصاد کشور بازخواهد گشت. توسعه معدن؛ پیشران اشتغال و توسعه منطقهای عضو هیئتمدیره فولاد سنگان با تأکید بر آثار اقتصادی و اجتماعی توسعه معادن گفت: هر پروژه معدنی علاوه بر اشتغال مستقیم، زمینه ایجاد هزاران فرصت شغلی غیرمستقیم در حوزههای خدمات، حملونقل، بازرگانی، مسکن و توسعه شهری را فراهم میکند.
از این منظر، توسعه معدن صرفاً یک موضوع صنعتی نیست، بلکه با توسعه متوازن منطقهای، ارتقای شاخصهای اجتماعی و افزایش امنیت اقتصادی کشور نیز ارتباط مستقیم دارد. وی در پایان تأکید کرد: دستیابی به توسعه پایدار در صنایع معدنی و فولادی مستلزم نگاه یکپارچه به کل زنجیره، از اکتشاف و استخراج تا فرآوری،حملونقل، تأمین انرژی و بازار است. هر اندازه این زنجیره منسجمتر و هماهنگتر مدیریت شود، امکان افزایش تولید، توسعه اشتغال، جذب سرمایهگذاری و تحقق اهداف کلان اقتصادی کشور نیز بیش از پیش فراهم خواهد شد.
