گروه تحلیل”نوای صنعت” بررسی کرد؛ نوروز امسال برای سیرجان، با یک اتفاق فرهنگی مهم همراه شد؛ آغاز بهرهبرداری از عمارت تاریخی صدرزاده که پس از سالها فرسودگی، دوباره به جریان زندگی بازگشته است. این بنای ارزشمند که مرمت آن در واپسین روزهای سال ۱۴۰۱ به پایان رسید، حالا به یکی از نقاط شاخص گردشگری استان کرمان تبدیل شده؛ بهگونهای که در تعطیلات نوروز، با استقبال بیش از هفتاد هزار بازدیدکننده روبهرو شد.
این استقبال گسترده نشان میدهد که عمارت صدر، صرفاً یک اثر تاریخی نیست؛ بلکه بخشی از حافظه فرهنگی سیرجان است که احیای آن توانسته ارتباطی دوباره میان مردم و گذشتهشان برقرار کند. در فرآیند بازآفرینی این مجموعه، تلاش شده تا در کنار حفظ اصالت معماری، کارکردهای فرهنگی تازهای نیز به آن افزوده شود.
امروز در این عمارت، فضاهایی برای گرامیداشت چهرههای برجسته ادبی سیرجان مانند محمدابراهیم باستانی پاریزی و طاهره صفارزاده در نظر گرفته شده و همچنین بخشهایی همچون نگارخانه و دیگر فضاهای فرهنگی، زمینه را برای شکلگیری فعالیتهای هنری و فرهنگی فراهم کردهاند. به این ترتیب، عمارت صدر به محیطی زنده برای گفتوگو، هنر و بازخوانی تاریخ محلی تبدیل شده است.
نکته قابل توجه در این مسیر، نقش شرکت معدنی و صنعتی گلگهر است؛ مجموعهای که با نگاهی فراتر از توسعه صنعتی، در حفظ و احیای میراث فرهنگی منطقه نیز مشارکت کرده است. این رویکرد، نمونهای از توجه به مسئولیت اجتماعی است؛ جایی که حمایت از فرهنگ و تاریخ، در کنار فعالیتهای اقتصادی معنا پیدا میکند.
همکاری با متخصصان، پشتیبانی از برنامههای فرهنگی و مشارکت در نگهداری از آثار تاریخی، بخشی از این نگاه مسئولانه است که نتیجه آن امروز در احیای عمارت صدر قابل مشاهده است.
اکنون این بنا، پس از سالها خاموشی، به یکی از نشانههای زنده سیرجان تبدیل شده است؛ نمادی از اینکه با برنامهریزی و تعهد، میتوان گذشته را حفظ کرد و آن را به فرصتی برای پویایی فرهنگی در آینده بدل ساخت.