گروه تحلیل”نوای صنعت” بررسی کرد؛ بهدنبال بهرهبرداری رسمی از نیروگاه خورشیدی جدید شرکت گلگهر، ابعاد مختلف اقتصادی، زیستمحیطی و راهبردی این پروژه مورد توجه کارشناسان و فعالان صنعتی قرار گرفته است. در ادامه به تحلیل ابعاد گوناگون این رویداد پرداخته شده است.
۱. امنیت انرژی و رفع ناترازی برق
صنایع بزرگ ایران، بهویژه قطبهای معدنی مانند گلگهر، در سالهای اخیر با چالش جدی «قطعی برق» در تابستان مواجه بودهاند که منجر به توقف خطوط تولید و ضررهای میلیاردی شده است.
خودتأمینی: این سرمایهگذاری ۳۷۰۰ میلیارد تومانی، در واقع نوعی «بیمه تولید» است. گلگهر با تولید ۴۰ مگاوات برق خورشیدی، وابستگی خود را به شبکه سراسری کاهش داده و بار شبکه را در ساعات پیک مصرف سبکتر میکند.
۲. بازگشت سرمایه و بهرهوری اقتصادی
اگرچه عدد ۳.۷ همت عدد بزرگی به نظر میرسد، اما باید در نظر داشت:
هزینه فرصت: جلوگیری از توقف تولید به دلیل قطعی برق، بازگشت سرمایه این پروژه را تسریع میکند.
اشتغالزایی پایدار: ایجاد شغل برای ۵۰ نفر بهصورت مستقیم در یک نیروگاه تجدیدپذیر، نشاندهنده نسبت مناسب سرمایهگذاری به اشتغال در بخش تکنولوژیهای نوین است.
۳. الزامات بینالمللی و «فولاد سبز»
در افق ۲۰۳۰، بسیاری از بازارهای جهانی (بهویژه اروپا) محدودیتهای سختی برای واردات محصولات صنعتی با ردپای کربن بالا وضع کردهاند.
مزیت رقابتی: حرکت گلگهر به سمت انرژیهای تجدیدپذیر، مقدمهای برای تولید «فولاد سبز» است. این اقدام باعث میشود محصولات این شرکت در آینده بازار صادراتی خود را حفظ کرده و با استانداردهای زیستمحیطی بینالمللی تطبیق یابند.
۴. الگوبرداری برای سایر صنایع
حضور معاون اجرایی رئیسجمهور در مراسم افتتاحیه، نشاندهنده حمایت حاکمیت از مدل «سرمایهگذاری بخش خصوصی در انرژی تجدیدپذیر» است. این پروژه میتواند الگوی موفقی برای شرکتهای مس، فولاد و پتروشیمی باشد تا بهجای انتظار برای احداث نیروگاههای دولتی، خود پیشقدم تأمین انرژی شوند.
نکته کلیدی: احداث این نیروگاه در منطقه کرمان که از بالاترین پتانسیل تابش خورشیدی برخوردار است، هوشمندانهترین استفاده از ظرفیتهای اقلیمی برای حل بحرانهای زیرساختی است.
